De digitale weegschaal liegt niet heb ik vandaag geleerd. Je kunt er op staan hoe je wilt, maar de cijfertjes veranderen niet. Buik inhouden, lucht uitblazen of gekke gezichten trekken hebben geen invloed.
In een paar weken tijd - tijd van bier en koelkast plunderen - ben ik 5 kilo aangekomen. Dat doet zeer. U moet weten dat ik afgelopen zomer 91 kilo woog. En ik ben 167 cm groot. Ik ben toen in zes maanden tijd 18 kilo afgevallen door bijna elke dag te gaan fietsen. Midden in de winter bij -5 graden celsius tegen de wind in richting het volgende koeiendorp. Elke dag weer.
Van midden januari tot maart heb ik 2200 kilomter afgelegd op een Giant Expedition en toen de zon begon te schijnen ben ik overgestapt op mijn Stevens Aspin fiets, een wielrenfiets van slechts 8 kilo zwaar. Daar heb ik de hele zomer op gefietst tot een aantal weken geleden.
Stoppen met roken is goed, stoppen met fietsen is niet goed.
Vandaag voor het eerst weer de spullen gepakt en richting Zeist vertrokken. Ik merkte dat het een stuk minder ging dan ik gewend was en dat ik voor mijn doen echt bar slecht gepresteerd heb: 21 kilometer slechts op de teller. Normaal deed ik het drie dubbele met uitschieters naar de 100 kilometer of meer. Het zal wel met de blaadjes te maken gehad te hebben (heb ik van de NS geleerd, jaja!), maar desondanks was ik na afloop voldaan.
Geen wonder dat mensen meer gaan eten en drinken als ze gestopt zijn met roken: alles smaakt dubbel zo goed ineens (en in het geval van spruiten die ik in de supermarkt zag liggen het omgekeerde, - zelfs ongekookt stinken ze).
In plaats van een sigaret nu dus paar glazen Irish Cream bij de koffie.. deed ik nooit, maar ik dacht hoe zou dat nu smaken? Best lekker moet ik zeggen! *glug*
Maar liever dat dan kapotte longen.
